Efendimiz(s.a.v)’e Mektup 2

ar-aprilshowers-mainimage.jpg 

Yâ Rasûlallah!

Anlamamız gerektiği kadar bile anlayamadık Seni…

Anlayanlar nasıl anladılar peki?

Nasıl koydular her şeylerini ortaya?

Nasıl Can attılar Sana?

Nasıl?..

Biz tam olarak anlayamadık Seni yâ Rasûlallah!

Anlayanlarımız da, bir bütünlük içinde kavrayamadı.

Her birimiz, ancak bir yönünü aldık ele. Ve onu da bütün zannettik.

Bundan dolayı da, hem çok üzgün ve hem de çok mahcubuz yâ Rasûlallah!..

Bu yazı da öyle…

Mübarek saçından bir tek, ipek bir telin gölgesi bile değil; anlama ve anlatma adına. Ama yazıyoruz işte.

Kusurumuzu hoş gör, eksiklerimizi bağışla ey Nebi…

Sana olan sevgimizden ve âhirette komşuluğunu arzuladığımızdandır bu mektubu yazmamızın sebebi…

Ey âlemlere Rahmet olarak gönderilen! Ey başlarımızın tacı! Ey gönüllerimizin ilacı!

Ey görmeden inandığımız, inanıp sevdiğimiz Can Peygamber!

Seni gerçekten sevenler bir başkaydı…

O sevgili Ashabın, Seni bir an bile göremeseler, hasretinden yanıp kavrulurlardı.

Hatta öyle ki, gece yarısı yatağından fırlayıp, “Mübarek cemalini görmeden uyuyamadım yâ Rasûlallah” diyecek kadar âşıktılar Sana.

Ya bizler Sensiz ne yaparız ey Nebi!

Ey güzeller güzeli…

Ey Güller Gül’ü…

Ey Nurlar Nur’u…

Ey Canlar Çan’ı Peygamber!..

Asırlar öncesinden, biz garip ümmetine gönderdiğin mesajların yanında, gerek Uhud Dağı’ndan ve gerekse Mescid-i Nebi’den gönderdiğin selâmları bütün tazelik ve sıcaklığıyla aldık.

Biz de mukabelede bulunduk yâ Rasûlallah. Belki samimiyetimiz ölçüsünde, kırık dökük de olsa ulaşmıştır Sana.

Belki de riyakârlığımızdan dolayı, kaybolup gitmiştir bir yerlerde.

Bunu ancak Rabbimiz ve Sen bilirsin yâ Rasûlallah… Ey Can!

Ne kadar bölük pörçük de olsak, ne kadar sevgisiz de kalsak, ne kadar hata ve yanlış da yapsak, biz Senin ümmetiniz yâ Rasûlallah.

Sen de bizim Peygamberimiz (sav)’sin. Rabbimizden Senin muhabbetini diliyoruz. Çünkü biliyoruz ki, her şeyin başı muhabbettir.

Çünkü biliyoruz ki, “Muhabbetten Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem) hasıl” olur.

Ver Rabbimiz. O’nun muhabbetiyle donat bizi. O’nun aşkıyla yaşat ve yine O’nun aşkıyla öldür!.. Ve bizleri bu şerefle hasret…

Gül yüzlü Gül Peygambere âşık olmak ve bu aşk ile yaşamak…

O Güle layık eyle bizi Rabbim.

O Gül yüzlü Gül Peygambere layık eyle bizi de…

~ tarafından kutaysevgi Temmuz 30, 2007.

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

 
%d blogcu bunu beğendi: